Aftur á dv.is
Erla hin óákveðna, sem þó vill meina að hún sé heldur ákveðin, hefur komist að þeirri niðurstöðu enn á ný að bloggfærslum hennar sé best borgið á dv.is
Hér má því sjá nýtt blogg.
Ég ætla að leggja mig fram við að finna fína mynd þar með hverri færslu en því miður hef ég týnt snúrunni til að færa myndir úr Panasonic-vélinni minni *hint*hint* yfir í tölvuna. Aðfengnar myndir verða því að duga. Í bili hið minnsta.
Og fyrst að ég er byrjuð að skrifa er rétt að taka fram að ég vonast til að sjá ÞIG á Jafnréttisþingi á morgun.
Hér má því sjá nýtt blogg.
Ég ætla að leggja mig fram við að finna fína mynd þar með hverri færslu en því miður hef ég týnt snúrunni til að færa myndir úr Panasonic-vélinni minni *hint*hint* yfir í tölvuna. Aðfengnar myndir verða því að duga. Í bili hið minnsta.
Og fyrst að ég er byrjuð að skrifa er rétt að taka fram að ég vonast til að sjá ÞIG á Jafnréttisþingi á morgun.
Forgangsröðun í fjárhagsvanda
Tilvitnun dagsins á Ólafur Elíasson í Morgunblaðinu:
„Það er einungis sanngjarnt að halda því á lofti að íslenskt tónlistarlíf og íslensk þjóð hefur mjög lengi saknað tónlistarhúss. Nú er það loks í uppsiglingu, en þá eru allir svo uppteknir af því að leysa fjárhagsvanda þjóðarinnar að þeir hafa glatað sýna á heildarmyndina.“
Ég segi það með Ólafi. Hvað er fólk að pæla, að einbeita sér að því að leysa fjárhagsvanda þjóðarinnar þegar hægt er að byggja upp tónlistarhús með glerskreytingu eftir yfirritaðan?
„Það er einungis sanngjarnt að halda því á lofti að íslenskt tónlistarlíf og íslensk þjóð hefur mjög lengi saknað tónlistarhúss. Nú er það loks í uppsiglingu, en þá eru allir svo uppteknir af því að leysa fjárhagsvanda þjóðarinnar að þeir hafa glatað sýna á heildarmyndina.“
Ég segi það með Ólafi. Hvað er fólk að pæla, að einbeita sér að því að leysa fjárhagsvanda þjóðarinnar þegar hægt er að byggja upp tónlistarhús með glerskreytingu eftir yfirritaðan?
Kvefaðir mótmælendur
Ég hef verið kvefuð frá því fyrir áramót. Því íhugaði ég að vefja andlit mitt trefli þannig að aðeins sæist í augun, áður en ég færi niður á Austurvöll og fylgdist með mótmælunum.
Síðan komst ég að þeirri niðurstöðu að það væri ekki óhætt.
Síðan komst ég að þeirri niðurstöðu að það væri ekki óhætt.
Vonleysi haustsins
"Things just get worse every day," sighs Erla Hlynsdottir, standing, understandably bemused, outside the clapboard former restaurant from where the prime minister has just addressed the nation. "I have nothing, actually, so I've nothing to lose. But you wake up each morning and there's something else bad. First one bank's nationalised, then two, then all three. Then we ask Russia for help. Then your government says it's suing us. The stock market shuts. And now we're banging on the doors of the International Monetary Fund. How deep in this really are we?"
Jú, þetta sagði ég víst við John Henley, blaðamann breska Guardian, rétt um miðjan október þegar við hittumst fyrir utan Iðnó.
Ég man svo innilega eftir þessum dögum. Á hverjum einasta morgni hugsaði ég með mér: Hvaða risafréttir fáum við í dag? Hvernig getur þetta eiginlega orðið verra?
Jú, þetta sagði ég víst við John Henley, blaðamann breska Guardian, rétt um miðjan október þegar við hittumst fyrir utan Iðnó.
Ég man svo innilega eftir þessum dögum. Á hverjum einasta morgni hugsaði ég með mér: Hvaða risafréttir fáum við í dag? Hvernig getur þetta eiginlega orðið verra?
Ein af stóru spurningum lífsins
Af hverju liggur Hagamelur við hlið Melhaga?
Ég bankaði upp á hjá vitlausu fólki og rétta fólkið hélt að það væri ég sem misst hefði vitið.
Ég bankaði upp á hjá vitlausu fólki og rétta fólkið hélt að það væri ég sem misst hefði vitið.
Jólajógúrt frá Mjólku í morgunmat
Sofnaði á sófanum í gær. Notalegt að geta sofið út í dag. Og á morgun. Og hinn.
Aðfangadagskvöldi eyði ég hjá bróður mínum sem býður upp á ýmsa smárétti. Þetta eru sumsé fyrstu jólin mín þar sem ekki er boðið upp á hamborgarhrygg. Seinni helming ævinnar hef ég reyndar ekki borðað hann heldur ýmist bara meðlætið, hnetusteik eða humar. Smáréttir á aðfangadagskvöld eru nýmæli.
Vonandi færð þú jafn góðan jólamat og ég.
Ég óska þér og þínum gleðilegra jóla. Hafðu það sem allra best yfir hátíðina.
Aðfangadagskvöldi eyði ég hjá bróður mínum sem býður upp á ýmsa smárétti. Þetta eru sumsé fyrstu jólin mín þar sem ekki er boðið upp á hamborgarhrygg. Seinni helming ævinnar hef ég reyndar ekki borðað hann heldur ýmist bara meðlætið, hnetusteik eða humar. Smáréttir á aðfangadagskvöld eru nýmæli.
Vonandi færð þú jafn góðan jólamat og ég.
Ég óska þér og þínum gleðilegra jóla. Hafðu það sem allra best yfir hátíðina.
Gjafabréf í Ríkið

Þessa orðsendingu rakst ég á við einn afgreiðslukassa Vínbúðarinnar í Kringlunni. Eins gott að ég gaf engum gjafabréf í jólagjöf.
Reyndar skilst mér að gjafabréf séu svolítið tvöþúsundogsjö. Hvenær fer næsta búð á hausinn?
Ljótupeysudagur

Á morgun er ljótupeysudagur í vinnunni. Ég stóðst því ekki freistinguna í dag og hvíslaði að nokkrum: „Þetta er ekki fyrr en á morgun!“
Fimm ára fréttakona
Fimm ára dóttir vinar míns á framtíðina fyrir sér sem fréttalesari.
Gamall málsháttur
Guðdómlega falleg kápa bókar freistaði mín í dag. Því greip ég með mér bókina Í hendi Guðs og liggur hún nú á sofuborðinu.
Myndir af kápunni sýna þó fegurðina alls ekki nógu vel því á henni er upphleypt glitrandi mynstur sem sést alls ekki nema vel sé gáð.
Ég deildi með félaga mínum sem hefur reynslu af því að dæma bækur frá því hversu heilluð ég varð. Hann sagði mér þá frá því þegar hann eitt sinn las bók með undurfagurinn kápu. Þegar hann settist niður til að skrifa dóminn, með bókina fyrir framan sig, truflaði kápan hreinlega einbeitinguna. Hann gat ekki annað en fyllst óstjórnlegri gleði og langaði mest að gefa bókinni fimm stjörnur.
Til að fara að öllu með varúð ákvað hann að taka kápuna, sem var laus, utan af bókinni. Snarlega var hún alls ekki jafn spennandi, og hann gat skrifað raunsæjan dóm.
Myndir af kápunni sýna þó fegurðina alls ekki nógu vel því á henni er upphleypt glitrandi mynstur sem sést alls ekki nema vel sé gáð.
Ég deildi með félaga mínum sem hefur reynslu af því að dæma bækur frá því hversu heilluð ég varð. Hann sagði mér þá frá því þegar hann eitt sinn las bók með undurfagurinn kápu. Þegar hann settist niður til að skrifa dóminn, með bókina fyrir framan sig, truflaði kápan hreinlega einbeitinguna. Hann gat ekki annað en fyllst óstjórnlegri gleði og langaði mest að gefa bókinni fimm stjörnur.
Til að fara að öllu með varúð ákvað hann að taka kápuna, sem var laus, utan af bókinni. Snarlega var hún alls ekki jafn spennandi, og hann gat skrifað raunsæjan dóm.
Góðar fréttir
N1 hefur löngum verið leiðandi í háu bensínverði. Nú hefur fyrirtækið hins vegar tekið sig til og lækkað bensínverð, en ekki bara það heldur einnig verð á þurrkublöðum, smurolíu, varahlutum og ljósaperum.
Og allt lækkar þetta í kjölfar þess að Bjarni Benediktsson lætur af stjórnarformennsku.
Og allt lækkar þetta í kjölfar þess að Bjarni Benediktsson lætur af stjórnarformennsku.
Tek Pollýönnu áidda
Við hentum að því gaman að skemmtilegt væri nú að birta bókardóm um Kommúnistaávarpið í næsta bókablaði, eða hreinlega hverja aðra af þeim endurútgáfum sem við höfum fengið sendar nýlega.
Ég stóðst hins vegar ekki þá freistingu að skrifa óformlgan bókardóm hér á bloggið um eina þeirra sem kom út fyrir langa löngu, nefnilega Pollýönnu.
Sannkallaður gleðigjafi
„Sagan af telpunni sem kom öllum í gott skap“ er algjör skyldulesning fyrir unga sem aldna. Sjaldan ef nokkurn tíman hefur boðskapur Pollýönnu átt jafn vel við. Hópuppsagnir, vaxandi verðbólga og hækkandi matvælaverð eru ekki beinlínis hressandi í jólamánuðinum. Og þá er gott að geta hlýjað sér við söguna af freknóttu stelpunni sem gat brætt jafnvel köldustu hjörtu.
Pollýanna kom fyrst út í Bandaríkjunum árið 1913. Tæpri öld síðar á boðskapur hennar jafn vel við.
Pollýanna er aðeins ellefu ára gömul þegar hún verður munaðarlaus og flytur til Pollýar frænku sinnar sem er heldur skapstygg. Gleði og jákvæðni Pollýönnu smita þó út frá sér og Pollý, jafnt sem helsti skarfur bæjarins, taka ástfóstri við hana og læra að líta lífið nýjum augum.
Sagan af Pollýönnu kom fyrst út í íslenskri þýðingu Freysteins Gunnarssonar árið og er þetta í sjötta sinn sem þýðing hans er gefin út. Skemmtilegt er að í þessari endurútgáfu hafa síðurnar úr útgáfu Bókfells frá 1966 verið skannaðar inn. Því er svolítið gamaldags yfirbragð yfir blaðsíðunum eins og er það vel.
Þó ég hafi lesið mikið sem barn varð Pollýanna aldrei á vegi mínum þó ég hafi vitanlega alltaf tengt nafn hennar við björtu hliðarnar. En þó ég lesi fyrst um hana nú, komin á fertugsaldurinn, heillaðist ég af barnslegri einlægni hennar og fletti spennt frá einni síðunni yfir á þá næstu til að komast að því hvern Pollýana myndi gleðja næst.
Ég hreinlega krefst þess að ríkisstjórnin sjái til þess að koma Pollýönnu inn á hvert heimili
Ég stóðst hins vegar ekki þá freistingu að skrifa óformlgan bókardóm hér á bloggið um eina þeirra sem kom út fyrir langa löngu, nefnilega Pollýönnu.
Sannkallaður gleðigjafi
„Sagan af telpunni sem kom öllum í gott skap“ er algjör skyldulesning fyrir unga sem aldna. Sjaldan ef nokkurn tíman hefur boðskapur Pollýönnu átt jafn vel við. Hópuppsagnir, vaxandi verðbólga og hækkandi matvælaverð eru ekki beinlínis hressandi í jólamánuðinum. Og þá er gott að geta hlýjað sér við söguna af freknóttu stelpunni sem gat brætt jafnvel köldustu hjörtu.
Pollýanna kom fyrst út í Bandaríkjunum árið 1913. Tæpri öld síðar á boðskapur hennar jafn vel við.
Pollýanna er aðeins ellefu ára gömul þegar hún verður munaðarlaus og flytur til Pollýar frænku sinnar sem er heldur skapstygg. Gleði og jákvæðni Pollýönnu smita þó út frá sér og Pollý, jafnt sem helsti skarfur bæjarins, taka ástfóstri við hana og læra að líta lífið nýjum augum.
Sagan af Pollýönnu kom fyrst út í íslenskri þýðingu Freysteins Gunnarssonar árið og er þetta í sjötta sinn sem þýðing hans er gefin út. Skemmtilegt er að í þessari endurútgáfu hafa síðurnar úr útgáfu Bókfells frá 1966 verið skannaðar inn. Því er svolítið gamaldags yfirbragð yfir blaðsíðunum eins og er það vel.
Þó ég hafi lesið mikið sem barn varð Pollýanna aldrei á vegi mínum þó ég hafi vitanlega alltaf tengt nafn hennar við björtu hliðarnar. En þó ég lesi fyrst um hana nú, komin á fertugsaldurinn, heillaðist ég af barnslegri einlægni hennar og fletti spennt frá einni síðunni yfir á þá næstu til að komast að því hvern Pollýana myndi gleðja næst.
Ég hreinlega krefst þess að ríkisstjórnin sjái til þess að koma Pollýönnu inn á hvert heimili


